Marian

Maria Adriana Regnera of gewoon Marian Rijk (1973) groeide op in Nijverdal en studeerde Industrieel Ontwerpen aan de TU in Delft. Haar fascinatie voor een gebruiksvriendelijke interactie tussen mens en machine zette ze vervolgens in als projectmanager en uitgever van online leermiddelen.

Toen een vriendin zei: 'Jij moet al die verhalen die je loopt te verzinnen maar eens opschrijven,' deed ze dat. Ze volgde een schrijfopleiding, won de schrijfwedstrijd Bergen bloedt en debuteerde in 2012 met de literaire thriller Dieptepunt onder Maria Rijk. Twee jaar later verscheen Blauwdruk.

En zo werd ze naast ingenieur auteur.

Na twee thrillers koos Marian voor iets heel anders: verhalende non-fictie. Jarenlang verzamelde ze de herinneringen aan haar grootouders om hun levensverhaal op te kunnen tekenen voor volgende generaties. Haar verzamelwoede en onderzoekswerk resulteerde in het familie-epos Polderpioniers (2016): een waargebeurd verhaal over de strijd om het voortbestaan van een Nederlandse boerenfamilie.

In 2018 rolde Eeuw in versnelling van de drukpers, een familiegeschiedenis waarin de fiets een belangrijke rol speelt. En in de zomer van 2020 verscheen Vergeten goud, het levensverhaal van het buitengewone zwemtalent Rie Mastenbroek die op de Olympische Spelen in Berlijn van 1936 drie gouden medailles en één zilveren won. 

Op dit moment werkt Marian als coauteur aan Tommie in gesprek, een bundel met inspirerende interviews over de zorg.

Marian geeft les aan de Schrijversacademie en begeleidt daarnaast (educatieve) auteurs.

2 opmerkingen:

  1. Dag Marian. Het boek Polderpioniers heb ik met bijzonder veel interesse gelezen. Ik kreeg het te leen van mijn zus en begreep van haar dat meer familieleden het al hadden gelezen. Het bijzondere is dat mijn moeder ( Adriana)de dochter is van Cornelis de Jonge. Deze Cornelis, mijn opa, was de zoon van Adriana Rijk en Jan ( Joannes) de Jonge. Deze informatie vond ik in de genealogie van de familie De Jonge. Mijn moeder heeft mijn vader ,Piet van der Borgt, leren kennen via haar oom Jan, de halfbroer van haar vader, in Kruiningen. Piet en Kees Rijk waren bevriend. Mijn ouders kregen inderdaad bezoek uit de Wieringermeer van Naan en Kees. Dat kan ik me nog vaag herinneren. Ik ben echter het negende kind van de veertien die mijn ouders kregen. Mijn oudere zussen hebben daar nog scherpere herinneringen aan. De naam Naan Lodiers klonk mij dan ook bekend in de oren. Zo komt die tijd via jouw boek en de verhalen die rond gingen in mijn familie over de Wieringermeer tot leven. Mooi vind ik dat je zoveel naslagwerk hebt verricht en de wordinggeschiedenis van Zeeland op deze boeiende manier hebt verweven met een familiegeschiedenis.
    Een zaak intrigeert me nog wel. Naan zou als dienstmeid vanaf 1928 hebben gewerkt bij een familie Van der Borgt in Hansweert. Het gezin had negen kinderen. Ik ben er nog niet achter bij welke broer van mijn vader zij dan gewerkt zou hebben. Er woonden drie oudere broers van mijn vader in Hansweert. Een van hen had dus negen kinderen. Ik ga dat nog eens navragen bij de oudste zussen!
    Als het boek nog eens een tweede druk mag beleven, wil je dan onze familienaam verbeteren? Dank voor je prachtig verhaal. Trees van der Borgt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste Trees, hartelijk bedankt voor je reactie! Op de een of andere manier is je bericht verlaat binnengekomen, maar ik stel je aanvullingen en persoonlijke geschiedenis op prijs. Ik zal de spelfout meenemen.
      En we zijn dus familie! Leuk! Wie weet treffen we elkaar eens. Veel groeten!

      Verwijderen