Echte liefde

'Ik vind je heel erg lief.'
Hij kruipt bovenop me. De hele nacht heeft hij me al uit mijn slaap gehouden.

Het was middernacht toen hij in mijn bed kroop. Een uur later had ik geen dekens meer. Om twee uur wilde hij iets drinken. Om kwart voor drie had hij vre-se-lij-ke honger. Om half vier pikte hij mijn kussen in. Om vijf uur duwde hij zijn mond tegen mijn wang en ademde een bedwelmende damp uit.

En nu is het kwart over zes en ligt hij bovenop me.
Zijn ademhaling piept en knarst, als een oude man.
'Echt lief hoor,' zegt hij.
En dan spuugt hij de halve boterham die ik hem vannacht gegeven heb uit. Over mij heen. Met nog wat slijm en spuug en andere ondefinieerbare ellende.

We gaan samen douchen. Lekker warm. Lekker lang.
De stoom vult de badkamer.

Dan gaat het brandalarm op de gang af. Mijn fout - dom dom dom - de deur van de badkamer stond open en de stoom activeerde het brandalarm.

Ik spring onder de douche vandaan en ren de gang in. Op mijn tenen friemel ik aan het alarm. Hij komt me achterna en gaat aan mijn benen hangen. Ik til hem op. Hij plast over me heen.

Het alarm is uit. We gaan weer onder de douche staan.
Heel lang en met de deur dicht. Dan begint de dag:

Een dag van spuugbakjes, paracetamol, huisartsenpost, antibiotica, volle wasmachines, dweilen, schone lakens en weer schone lakens en nog eens schone lakens.
Een dag die ruikt naar kots.
Een dag om snel te vergeten.

Maar niet door mij. Ik ga deze dag nooit vergeten. Ik ga dit koesteren. Nou ja, niet die geur, en het gehannes en gedoe, maar wel dat we samen zijn. Gewoonweg samen.
'Ik jou ook, kleine zoon. Heel veel.'

echte liefde

0 reacties:

Een reactie posten