Drugs

Sommige mensen zijn aan de drugs. Ik ben aan de research. Net zo verslavend.
Want elke keer als ik een mysterie uit het verleden ontrafeld heb, komen er weer tientallen nieuwe vragen naar boven.
Ik duik archieven in en beleef intense contacten met Heemkundekringen, bidprentjes-dealers en genealogie-fanatici. En dat alles om de levenswandel van mijn (over)grootouders in kaart te brengen. In eerste instantie op verzoek van mijn vader. Maar nu de verslaving heeft toegeslagen ook voor mezelf.

Feit: bidprentjes-dealers, archiefmedewerkers en genealogie-fanatici zijn de meest vriendelijke, behulpzame burgers van Nederland. Ik zou ze allemaal kunnen voordragen voor een lintje.

Soms doe ik superontdekkingen: vorige week probeerde ik een telefoonnummer uit een adressenboekje uit 1978. De dame in kwestie - 86 jaar - woonde er nog steeds, en vertelde me in Zeeuws dialect haar dierbaarste herinnering aan mijn oma, die 80 jaar geleden voor haar had gezorgd. Rode oren had ik. Een cadeautje.

Ik ontdekte dat mijn overgrootmoeder een rasfeministe was. In 1901 verliet ze - zwanger en met drie kinderen - haar man en duwde er een echtscheiding doorheen, om een winkeltje te beginnen in fournituren.
En dat ik stoere grootouders had, die de stap durfden te nemen om vanuit Zeeland naar de nieuwe polder te verhuizen, de Wieringermeer, een ware emigratie naar kaal land.
En ik weet nu hoe ik - als achterkleinkind van een bastaardzoon - eigenlijk had moeten heten. Al hou ik het liever op Rijk.

Elke dag - als het even kan - sluip ik naar mijn schrijfhok. Daar blader ik door stoffige boeken die een antiquariaat voor me wist te traceren en lees ik over wachtmeesters, superboeren en pioniers, over mijn familie, en schrijf het op. Een ontdekkingstocht is het. Een verslaving. En ik kan pas afkicken als het verhaal af is.

Geloof me. Het is de beste drug ever.

3 opmerkingen:

  1. Oooh, ik hou van dat soort ontdekkingstochten! Ik ben er nog nooit de boer voor opgegaan, maar heb eens in de zoveel tijd een stamboombevlieging, waarbij ik het internet afspeur en me verbijster over wat ik tegenkom. Familieleden die in een ongenummerde plaggenhut woonden, een betovergrootmoeder (geweldig woord overigens) die Vogeltje Kip heette en een goed lopende groentenzaak in Amsterdam had en dan nog die ene tak waar ik ineens op de Zwaanridder stuit en zijn voorvaderen: graalridders. En waar je dán uit komt...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Graalridders wauw! Dat maakt toch wel heel nieuwsgierig.... misschien toch eens deze drug verder doorgronden?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zou het doen! Hier vind je een van mijn logjes over mijn graafwerk, die met de Zwaanridder en zijn illustere voorouders. http://santenkraam.wordpress.com/2012/04/18/de-appel-viel-van-de-boom-en-rolde-een-heel-eind-verder/

    BeantwoordenVerwijderen